Jongens die pakweg 100 jaar geleden werden geboren maakten vaak geen bewuste keuze om te gaan varen. Hun vader, broers of andere familieleden voeren al op schepen en wisten soms dat er een plaatsje vrij kwam op een of ander vaartuig. Zo rolde men als vanzelf het zeeliedenvak in, hetgeen echt een hard bestaan betekende. Dat harde bestaan is al in menig boek beschreven. Een treffend voorbeeld is “Klei en zout water” dat door de broer van Marten Toonder werd geschreven en de zeemansloopbaan van beider vader tot onderwerp had. Ook Cees Borstlap heeft in de vorige eeuw, op basis van manuscripten geschreven door sleepbootkapitein Jan Kalkman uit Maassluis, diverse boeken het licht doen zien. Ze werden toentertijd enorm enthousiast ontvangen en gelezen. Zonder twijfel zal dat laatste ook opgaan voor het boek “Vanaf de brug gezien”, geschreven door Maassluizer Willem Pop Jr., over de zeemanscarrière van zijn gelijknamige vader. Op 12-jarige leeftijd ging Sr., als oudste uit een gezin van zeven kinderen naar de visserij. De plaatselijke vissersvloot telde 101 schepen. Geleidelijk werd het minder met de visserij en dus verplaatste Pop Sr. Zijn aandacht naar de sleepvaart. Eerst naar de havendienst, vervolgens naar de enige zeesleper van Dirkzwagers Nieuwe Bergingmaatschappij; daarna ruim 10 verschillende sleepboten van Wijsmuller om tenslotte toch weer bij Smit terecht te komen. In 1924/5 maakte hij aan boord van de Willem Barendsz van Wijsmuller de beroemde reis mee naar Indië en Australië. Ook op passagiers- en koopvaardijschepen kon matroos Pop best uit de voeten. Op de Rotterdam van de Holland-Amerika Lijn maakte hij twee reizen, op de Ameland van de Stoomvaart Mij. Triton een lange reis naar Indië en Birma en in 1930/1 een reis op de Kota Pinang van de Rotterdamsche Lloyd. Inmiddels had hij bemerkt dat leren voor stuurman loont. Van 1935 tot 1937 haalde hij verschillende diploma’s. Stuurman zijn op coasters was al een hele stap vooruit in zijn vooroorlogse loopbaan. In de donkere periode daarna, met alle gevaren die kleine schepen bedreigden, werden het toch weer de sleepboten van Smit. Op de onder Nederlandse vlag gebracht Engelse sleper Dexterous voer hij na de oorlog Maassluis binnen. Ook na de oorlog was hij weer stuurman, tot zelfs op de beroemde Zwarte Zee (III). Ook rederijen met coasters, zoals die van de N.V. Waling, van Geest en Zonen, welke vanuit Maassluis voeren, waren voor hem interessante werkgevers. Vanaf 1960 tot 1967 bleef hij aan de wal in diverse functies. De hierboven in kort bestek beschreven loopbaan van Willem Pop Sr. geeft voldoende stof om een interessant boek van ruim 200 pagina’s te schrijven. Pop jr. heeft dat gedaan en de levensbeschrijving strak en gedetailleerd aan het papier toevertrouwd. Het geheel is verlucht met een enorm aantal foto’s, waarvan de meeste op een bescheiden formaat, maar niettemin historisch zeer illustratief. Van bijna elk genoemd schip zijn er platen. Bovendien kwamen uit het privé-archief nog talrijke foto’s tevoorschijn die aan boord werden gemaakt. Voor de liefhebbers van de Nederlandse zeegeschiedenis is dit boek eigenlijk een must.