Een broer en een zus zijn gestorven, maar Joris Note lijkt alsnog dringend iets van hen te willen vernemen. Ze moeten hem vertellen wie ze waren. Hij brengt hun levens tot spreken, gravend in herinneringen en papieren. Zelf spreekt hij met zijn verdwenen broer.

Note onderzoekt zowel het tijdgebondene als het blijvende in de levens van deze twee mensen. Het gaat om hun houding tegenover de wereld, een lawaaierige wereld die ze op afstand wilden houden en waarin ze toch met handen en voeten deden wat hun te doen stond. Van de wereld is een woelig mozaïek van beelden, verhalen en gedachten, en een innige getuigenis van verbondenheid.