In 'van eclairs krijg je gedonder' brengt Koen Pacquée gedichten over hoe hij zichzelf probeerde terug te vinden tijdens zijn burn-out. Al gravend tot in het diepste van zijn ziel kijkt hij in de spiegel, blikt hij terug op zijn kindertijd en kijkt hij naar de wereld rondom zich. In de gedichten zoekt hij naar antwoorden en maakt hij een duik in het onbekende. Verder ontdek je hoe hij zijn liefde voor taal gebruikt om de dingen van alledag een plaats te geven. Dit levert poëzie op die je wakker schudt, raakt maar ook streelt en sust. Dit is een persoonlijke bundel die onverwacht uit de hoek komt en tegelijk herkenbaar aanvoelt.