Vincent van Gogh beschouwde muziek van jongs af aan als de kunstvorm die de mens de meeste troost biedt. Met zijn schilderijen streefde hij hetzelfde na. Zijn serie Zonnebloemen uit 1888 zag hij voor zich als een ‘symfonie in blauw en geel’ en ook in andere werken probeerde hij ‘muzikaal’ te schilderen.

'Van Gogh & muziek' gaat over de muziek waarmee Van Gogh opgroeide, zijn gevoeligheid voor geluiden in het algemeen, en de muzikale invloeden die hij onderging: van psalmen en gezangen tot populaire Franse volksmuziek en opera’s van Richard Wagner.

Net als andere vooruitstrevende kunstenaars zag Van Gogh muziek als een ideale artistieke uitdrukkingsvorm, omdat ze de kracht heeft onze emoties buiten de ratio om te beïnvloeden. Muziek werd zo een model voor vernieuwing in de schilderkunst.