Welke rol speelden Willem de Zwijger en de stadhouders, koningen en koninginnen na hem in de koloniale geschiedenis van Nederland? Hoe dachten zij over de verovering van verre streken en de onderwerping van de miljoenen mensen die er woonden? Over slavernij en koloniaal geweld? Wat verdienden zij er zelf aan? En hoe presenteerden zij het overzeese rijk aan hun hof en in het moederland?

Van Willem de Zwijger tot Willem-Alexander beschrijft de geschiedenis van het Huis Oranje-Nassau vanuit een verrassend perspectief. Vooraanstaande historici onderzoeken hoe opeenvolgende stadhouders, koningen en koninginnen zich verhielden tot het koloniale rijk. Ze laten zien hoe de Oranjes de overzeese expansie steunden, profiteerden van VOC en WIC en het latere kolonialisme, en slavernij en militair geweld ondersteunden. Pas na de Tweede Wereldoorlog veranderde die verhouding. Juliana en Beatrix namen geleidelijk afstand van eerdere opvattingen, Willem-Alexander sprak zich nadrukkelijk uit over het slavernijverleden en over het extreme geweld tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog.

Van Willem de Zwijgers kritiek op het Spaanse kolonialisme tot de excuses van Willem-Alexander voor het Nederlandse slavernijverleden: dit boek biedt een indringende en toegankelijke geschiedenis van vijf eeuwen Oranje en kolonialisme. Daarmee werpt het nieuw licht op het Nederlandse koningshuis én op een koloniaal verleden dat onverminderd onderwerp is van het maatschappelijk debat.