Konrad Biller biedt in zijn bundel lyriek en kort proza Van Winterstrand naar Lenteland een poëtische verhelde­ring van het belaste begrip 'vaderland'. 'Ik voel me tot in het diepst van mijn ziel overal ­tegelijk thuis en vreemd', zegt de Melkwegwandelaar. Maar de schrijver rekent zichzelf geen levens­ervaring als man van de wereld toe. Veeleer wijst hij de verslaving van het wereldtoerisme van de hand ten gunste van een kritisch leren kennen van andere­ vader­landen op basis van familiebetrekkingen en vriendschappen. ­Konrad Biller is met hart en ziel gehecht aan ­Zijpe, onderdeel van de gemeente Schagen... de moeder van zijn vrouw werd daar geboren. Het inspireerde hem tot zeer liefdevol proza en tot poëtische ­observaties over het stuk strand tussen ­Egmond aan Zee en Den Helder. Met zijn tachtig jaren was en is hij sterk onder de indruk van de Hondsbossche en Pettemer Zeewering.
In het gedicht 'Overgang' beschrijft hij zijn wandeltochten tussen het winterse Zijpe en de lenteachtige ­Allgäu in Zuid-Duitsland, en hoe hij zijn beide vader­landen liefheeft. Alles met een kritische knipoog...