Toen ons land op 10 mei 1940 in de Tweede Wereldoorlog betrokken werd, bestond de Nederlandse kustvaartvloot uit ruim 500 schepen. Meer dan 200 kustvaarders vonden de volgende dagen asiel in Britse havens. Zij zouden een waardevolle bijdrage aan de geallieerde oorlogsinspanningen leveren: als bewapende vrachtvaarder of in militair-ondersteunde rollen, zoals bij de spectaculaire evacuatie van de Britse troepen in Duinkerken in 1940, en vier jaar later bij de massale geallieerde stormloop op de 'Festung Europa': D-day.
Ruim de helft van de kustvaarders bleef in mei 1940 in bezet gebied achter. De grootste eenheden werden al spoedig gevorderd voor Duitse dienst. De meeste ervan kregen Duitse bemanningen en werden verbouwd tot marinevaartuig. Ook van de kleinere eenheden werden veel schepen gevorderd of op een andere wijze onder gezag van de Duitse bezetter gesteld.
Twee kapiteins van in bezet verblijvende schepen hoorden wegens hun aandeel in verzetswerk door een Duits tribunaal de doodstraf over zich uit spreken. Een gelukkige loop van de geschiedenis maakte dat zij hun herinneringen in dit boek konden laten beschrijven.
'Varen op twee fronten' is een boek over mannen, die zonder enige voorbereiding met konvooivaart, mijnexplosies, beschietingen, luchtaanvallen en de gruwelen van een oorlog werden geconfronteerd. In dit boek vertellen zij hun nog niet eerder gepubliceerde oorlogsherinneringen.
'Varen op twee fronten' is een boeiend en aangrijpend relaas, waarin ras-verteller Hans Beukema u aan boord brengt van de kustvaarders op twee fronten