Gedurende de laatste twee eeuwen die voorafgaan aan de Spaanse verovering (1521) beschilderden kunstenaars uit centraal en zuid Mexico een veelheid aan vazen, kommen en schalen van hoge kwaliteit met motieven die vergelijkbaar zijn met die uit de prekoloniale vouwboeken (codices) van Mesoamerika. Vandaag de dag wordt deze decoratie aangeduid met termen als “codexachtig” of “van het codex type” (tipo códice). Het gaat om één van de belangrijke uitingen van de Mixteca-Puebla stijl, een indrukwekkende kunstvorm en iconografie die voorkwam in de huidige Mexicaanse deelstaten van Puebla, Tlaxcala, Oaxaca en Veracruz gedurende de Laat Postklassieke periode (1250-1521 n. Chr.).
Deze studie richt zich op de analyse van de iconografie van een groot aantal ceramiekvormen met codex-achtige beschilderingen afkomstig uit de Puebla-Tlaxcala Vallei, de deelstaat Oaxaca, het centrale gedeelte van de deelstaat Veracruz en de Vallei van Mexico. Dit zijn tevens de regio’s waar de potten vervaardigd en gebruikt werden. De voornaamste doelstellingen waren het gedetailleerd documenteren van de iconografie, het begrijpen van het systeem van visuele representatie en het ontwikkelen van een coherente interpretatie.
De codex-achtig aardewerken van de Mixteca-Puebla stijl diende voor ceremoniële doeleinden; sommige ceramiekvormen waren recipiënt voor offergaven, sommige dienden als serveeraardewerk in geritualiseerde banketten en andere waren gerelateerd aan diverse rituele activiteiten. De schilder beeldde boodschappen op de potten uit -essentialistisch, formalistisch en repetitief- welke refereerden naar de heersende rituele belangen in de Mixteca Puebla regio. Na 500 jaar is het tegenwoordig nog steeds mogelijk om de pictografie te identificeren en om de boodschappen te benaderen die deze objecten kenschetsten als en transformeerden in vaatwerk voor ceremonies.