Vijf jaar na het verschijnen van Land en Water ziet Veerkracht het licht. Deze bundel toont op een subtiele manier hoe prachtig verbinding van mensen met zichzelf en de ander kan zijn. Ook laat het zien hoe we door die ontmoetingen onder veranderende omstandigheden vertrouwen en kracht vinden om de draad weer op te pakken. In 'Nieuw Begin' verwoordt de dichter het zo: 'Zonlicht stroomt in de rivieren/ aarzelend op weg naar de grote zee/ Laat je dragen door de tijd/ oneindig traag verdampt verdriet/ Alles mag je voorgoed vergeten/ Behalve de liefde. De liefde niet.'