“Slapen in een warm appartement na een tocht die onze dood had kunnen betekenen. Het maken van nieuwe vrienden nadat ik er een voorgoed was kwijt geraakt. Het ontwikkelen van een nieuw talent dat ik onder het bewind van de Führer nooit had kunnen ontdekken. Leven in vrijheid, iets wat na de Kristallnacht en in de modder van Zbaszyn niet eens meer in mijn dromen voorkwam. Al deze dingen waren gelukt, het was een wonder. Ik ben dankbaar dat ik mij toen niet realiseerde dat slapen het enige was wat uiteindelijk zou overblijven.”