De Arnhemse huisarts Gerard Haverkamp heeft al een kwart eeuw een praktijk met overwegend allochtonen als patiënt. Daarmee onderscheidt hij zich van zijn collega's in de Gelderse hoofdstad. Inmiddels heeft hij van sommige families drie generaties als patiënt. Toen hij begon, was Haverkamp een vreemde eend in de bijt. Geen huisarts wilde aanvankelijk met hem samenwerken. Allochtonen waren maar lastig, vonden de meeste Arnhemse artsen. En nog altijd is de belangstelling voor allochtonen in de gezondheidszorg allesbehalve hartverwarmend. Niet bij huisartsen, niet bij ziekenhuizen, niet bij instellingen, zo ondervinden Haverkamp en zijn assistentes in de alledaagse praktijk.
Arnhem'li aile doktoru Gerard Haverkamp, bir çeyrek yüzyildir muayenehanesinde genellikle yabanci hastalara bakmaktadir. Bu hizmetiyle Gelderland il merkezinde meslektaSlari arasinda farkli bir yere sahiptir. Bazi ailelere üç kuSaktir saglik hizmeti vermektedir. Meslegine yeni baSladiginda Haverkamp, diger aile doktorlarindan çok farkli birisiydi. BaSlangiçta onunla birlikte çaliSmak isteyen bir aile doktoru bulmak zordu. Arnhem'li doktorlarin çogu, yabancilari zor hastalar olarak görüyorlardi. Hala saglik hizmetlerinde yabancilara olan ilgi içten degil. Haverkamp ve asistanlarinin günlük hayatlarinda yaSadiklari gibi, ne aile doktorlarinda, ne hastanelerde ne de saglik kurumlarinda yabancilar ciddiye aliniyor.