Leidinggevenden bij de overheid zien zich gesteld voor een ingrijpend proces van leren en veranderen. De traditionele focus op telkens weer nieuwe regels en structuren, instrumenten en beleidsnota's volstaat niet meer. De 21ste eeuw verlangt andere vernieuwing: een meer direct omgevingsgricht, resultaatgericht en mensgericht handelen. Het dagelijks werk brengt dan verschillende en soms tegenstrijdige leiderschapsactiviteiten mee: verkennen, vernieuwen, stimuleren, samenbrengen, beheresen, regelen, koers bepalen, presteren.

'Verbindennd leiderschap' houdt niet in dat leidinggevenden zelf over alle competenties moeten beschikken die voor de vele leiderschapsactiviteiten nodig zijn. Dat zou een onmogelijke en zelfs onwenselijke eis zijn. Vernieuwing ontstaat niet uit de gebruikeleijke spiegeling aan verordonneerde perfectie en stabiliteit, maar juist uit de erkenning van verschil en instabiliteit.

'Verbindend leiderschap' daagt leidinggevenden uit zich te onderscheiden en zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het doorbreken van systeem-bevestigende fixaties. Het laat verrassende reflecties, ideeen en handelingsperspectieven zien.

Ondanks de vele innovaties bij de overheid steekt in de weerbarstige praktijk vaak 'de dynamiek van niet veranderen' de kop op. 'Verbindend leiderschap' verklaart dit verschijnsel en laat zien hoe leidinggevenden door individueel en collectief leren en veranderen kunnen bijdragen aan echte vernieuwing.