Roos is nog niet zo met seks bezig. Op school en met haar vriendinnen gaat het nergens anders over. Doodmoe en onzeker wordt ze ervan. Ze wil zelf bepalen wanneer en met wie haar eerste keer wordt en ze wil zeker niet door haar omgeving onder druk worden gezet. Dan gebeurt er op een feest van een klasgenoot iets vreselijks: er wordt een partydrug in haar drankje gedaan. Roos voelt zich duizelig en raakt buiten bewustzijn. Uren later wordt ze doodziek wakker en alles wijst erop dat ze is misbruikt. Maar door wie? Wie kan ze nu nog vertrouwen? Roos voelt zich nergens meer veilig.
‘Roos, Roos, o shit, Roos.’ Waar ben ik? Wat is er gebeurd? ‘Roos, word nu wakker, alsjeblieft!’ De stem klinkt ver weg. Het kost haar heel veel inspanning om haar ogen te openen. Ze herkent het gezicht van Bo. De ruimte komt haar totaal niet bekend voor. Waar ben ik? Ze kijkt naar haar jurk die als een waaier uitgespreid om haar benen ligt. Ze ligt op een bed. Pas nu ziet ze dat er nog iemand in de kamer is: een meisje van haar leeftijd dat ze nog nooit eerder heeft gezien. Als ze overeind wil komen, voelt ze een koude, natte plek tussen haar benen. Heb ik in bed geplast? De zeurende pijn in haar onderlichaam wordt naar de achtergrond gedrongen door een knallende koppijn. In paniek probeert ze zich iets te herinneren, maar ze voelt zich te beroerd om zich te kunnen concentreren.