Tot in de eerste helft van de twintigste eeuw vervulden houten vaartuigen in de Lage Landen een onmisbare rol. Er bestond een buitengewoon grote verscheiden-heid aan vormen, elk aangepast aan het specifieke vaar-water en het doel waarvoor ze werden gebruikt. Met de aanleg van (spoor)wegen en de opkomst van motorvoertuigen verdwenen deze houten schepen uit beeld. Dit boek zorgt ervoor dat ze niet uit de herinnering verdwijnen.
Vissers, vrachtschippers, veeboeren, tuinders, rietsnijders en turfwerkers; allen hadden een specifiek schip nodig voor hun levensonderhoud. Was het niet voor de uitoefening van hun beroep, dan toch om goederen te vervoeren en te verhandelen. In Verdwenen schepen legt Schutten deze enorme verscheidenheid aan houten vaartuigen vast en deelt hij de schepen in op basis van hun constructie. De patronen die dit oplevert maken allerlei sociaal-economische processen van vele eeuwen geleden zichtbaar. In het catalogusdeel worden de houten vaartuigen op toegankelijke wijze beschreven aan de hand van een enorme hoeveelheid historische foto's, literatuurgegevens en nauwkeurige tekeningen. Maar er is ook oog voor het verhaal van de oude gebruikers zelf. Deze eerste wetenschappelijke inventarisatie van houten schepen geeft daarmee ook een inkijk in het dagelijks leven van de gebruikers van deze vaar-tuigen van een eeuw geleden.
Dr. Gerrit J. Schutten (1938) is fysicus en stralingsveiligheidsdeskundige. Hij promoveerde op zijn onderzoek naar historische houten vaartuigen, waarover hij sinds zijn jeugd materiaal verzamelde.