Dichtbundel over de worsteling om goed te doen in een wereld die te complex is om werkelijk te weten wat dat inhoudt.Ergens in ieders leven begint de melancholie.Dat wat verloren is - die ene vriend of zelfs die hele gemeenschap waar je uit gevallen bent, die ene God of zelfs het hele wereldbeeld dat ooit aan diggelen viel - ze worden steeds mooier naarmate ze verder in het verleden wegzakken. De tranen om alles wat verloren is kunnen de pijn wegspoelen, maar als ze niet opdrogen kunnen ze ons blind maken voor diegene die ons hier en nu tegenover staat.De gedichten, belijdenissen en korte verhalen in deze bundel gaan over mensen die niet gekend worden in hun anders zijn. De teksten doen je ervaren dat we allemaal ergens in de minderheid zijn en ons 'gebrek' proberen te verbergen om niet afgewezen te worden. Tegelijkertijd zijn we ook allemaal ergens in de meerderheid en gebruiken we onze macht om ons veilig te stellen in ons eigen gelijk. Als je deze veiligheid durft los te laten, kun je de ander in haar anders zijn benaderen en tot een al of niet liefdevolle relatie komen. Mijn hele leven dat gevoel,dat ik terug moet om te zoeken.Ik weet niet wat,maar ik weet dat ik vergeet.Dan zie ik het!In de ogen van een kind.Dat in worstelende woede,tegen mij de vrijheid vindt.Dan heb ik het!In het uitzicht van de top.Tot ik één zet later val,in de diepgang verderop.Dan weet ik het!In de krochten van mijn pijn.Waar het tot mijn krampend denken,doordringt dat het niet kan zijn.Mijn hele leven dat gevoel ...Vergeet ik jou?