In 1960 vertrekt Siegfried Zöllner naar het toenmalige Nederlands Nieuw-
Guinea om samen met de Nederlandse zendingsarts Wim Vriend te gaan
wonen bij een nog volledig geïsoleerd levende Papua stam. In dit boek vertelt
hij over de eerste ontmoetingen met de Yali's die dan nog kannibalen zijn.
In deze vergeten wereld woont hij te midden van dorpen die elkaar vijandig
gezind zijn. Herhaaldelijk moet hij aanzien hoe oorlogen worden gevoerd
en daarbij mannen, vrouwen en kinderen worden gedood. Hij leert de
wetten van bloedwraak kennen en probeert tussen de vijandelijke kampen
te bemiddelen. Na jarenlange geduldige arbeid komen er veranderingen:
vijanden sluiten vrede en er ontstaan christelijke gemeenten, waarvoor de
Yali's zelf verantwoordelijkheid dragen. Er begint een nieuwe tijd. Tot 1973
blijft Siegfried Zöllner met zijn gezin op de zendingspost Angguruk wonen.
In dit boek beschrijft hij niet alleen de ontwikkelingen in het dal waar hij woont,
hij vertelt ook wat er om hem heen gebeurt. Zo maakt hij de gespannen
politieke situatie mee ten tijde van de overdracht van het gebied aan
Indonesië. Daarmee begon voor de Papua's het lijden onder het Indonesische
militaire geweld dat tot op de dag van vandaag voortduurt. Ook nu nog is
Papua een vergeten wereld.