Met deze uitgave de verklaring van het Oude Testament wordt aan de wens van velen voldaan. In twaalf delen wordt het complete Oude Testament behandeld. De 'PPW' is samengesteld uit de commentaren van verschillende Engelse Godgeleerden. Voor de verklaring van het Oude Testament is vooral gebruik gemaakt van de werken van Simon Patrick, Matthew Poole (of Polus) en E. Wels. Aan deze drie Schriftverklaarders ontleent het werk zijn naam. Een belangrijke bijdrage werd daarnaast ontleend aan een 'godgeleerd genootschap'.

De 'Patrick, Polus en Wels' onderscheidt zich van bijvoorbeeld Matthew Henry door de meer zakelijke benadering.
Waar Henry al snel overgaat tot het trekken van praktische lessen uit de Bijbeltekst, gaat dit commentaar dieper in op de betekenis van woorden en gebeurtenissen.

Simon Patrick (1626-1707) was Anglicaans theoloog en bisschop van Ely. Hij verzette zich tegen de verroomsing van de kerk onder Jacobus II en werd later gunsteling van koning-stadhouder Willem III. Zijn commentaar beslaat de boeken Genesis tot en met Hooglied en is vrijwel geheel opgenomen.

Matthew Poole (1624-1679) verlatiniseerd tot Polus, werd in 1662 wegens gereformeerde overtuigingen afgezet. Hij wijdde zich daarna aan het schrijven, voornamelijk van Bijbelverklarende werken. Na een aanslag, op hem gepleegd vanwege zijn anti-roomse geschriften, vluchtte hij naar Nederland, waar hij overleed. Ook zijn verklarende opmerkingen zijn vrijwel geheel opgenomen.

Eduward Wells (1667-1726) (zijn naam werd in dit commentaar steeds met één l geschreven) was rector te Cotesbach (Engeland). Zijn bijdrage aan het verstaan van de Schrift bestaat voor een belangrijk deel in zijn grote kennis van de geografie van de Bijbelse plaatsen.

Het Godgeleerd genootschap bestond uit enkele Engelse theologen die tijdens de reformatie naar Geneve waren gevlucht. Daar gaven zij een Engelse vertaling van de Bijbel uit, de zogenaamde Geneva Bible, die voorzien was van kanttekeningen. Deze kanttekeningen zijn in de 'Patrick, Polus en Wels' verwerkt.