Ik verbind mijn woorden in een gebed als een moeder die bloemen plukt en daar een krans van vlecht, en zijn de bloemen verwelkt bid ik weer om nieuwe hoop, en blijf ik vechten zodat iedere krans weer bloeit en 'n geur van frisheid achter laat, om de verwelkte bloemen steeds weer te overmeesteren zodat ze weer kunnen ademen om dan weer af te sterven. Zo vecht ik voor m'n leven om steeds weer opnieuw op te bloeien tot dat 't tijd is dat God me roept!Ik laat dan een rode lelie na en 'n roos die eeuwig blijft bloeien. 'n gevecht van zuiverheid en liefde, 'n symbool van reinheid en aan alles wat me lief is. En geef dan aan al mijn dierbare kinderen en kleinkinderen in gedachte als laatste afscheid de lelie en de roos om eeuwig mee te dragen als symbool. Dierbare kinderen en kleinkinderen strijdt voor eerlijkheid, gerechtigheid en vrede. Blijf in God geloven. Altijd liefhebben is de kunst van 't leven.