De verteller komt in zijn jeugd, door traumatisch verlies van zijn Paradijs en het terug verlangen ernaar, vast te zitten in zijn pijn. Om deze ondraaglijke pijn te verzachten, stelt hij zich tot doel de top te bereiken van een fictief Imperium, metafoor voor de hedendaagse prestatiemaatschappij. Zich afzettend tegen gevestigde orde en gebaande paden, bereikt hij de top, maar de pijn en het verlangen blijven. Dan wordt hij door ziekte overvallen en enkele openbaringen brengen hem tot inkeer. Hij besluit zich in te gaan zetten voor lijdende onderdanen in het Imperium. Maar of die daarop zitten te wachten en of hij daarmee zijn Paradijs terugvindt, is nog maar de vraag.