Als er één zin is die sinds jaren in het bewustzijn van StefanHertmans galmt, is het de uitspraak die Viktor Klemperer ooit,tijdens het nazibewind, haast terloops, te midden van ellendeen onzekerheid, met vaste hand in zijn beroemde dagboekennoteerde: ‘De tijdgenoot weet niets’. Wat kun je zeggen over deeigen tijd?
Eén ding voelen we allen, overdenkt Stefan Hertmans in zijnlucide Verschuivingen: dit is een tijd van overgang naar iets watwe nog maar heel gedeeltelijk beginnen te begrijpen. Allen zijnwe getuigen, ook al weten we slechts gedeeltelijk waarvan; in elkgeval van onze moeilijk te ontcijferen actualiteit – en de verschuivingen die we elke dag voelen zonder ze te kunnen duiden.In even erudiete als sensitieve overdenkingen gaat StefanHertmans het avontuur aan om iets van deze tijdgeest te grijpen,om dat vast te leggen wat ons in de waan van de dag ontglipt.