Waarom laat ze zich steeds weer meeslepen? Is het normaal om weer iets met die meid te willen terwijl zij er juist alles aan doet om haar van zich af te stoten? Niet eerder had iemand haar zo in de ban als Iris, een veel jongere, verslaafde, nymformane meid, met wie ze eerder ook al een verhouding had. Zodra ze lris weer in haar lelen toelaat maken begeerte en wellust steeds vaker plaats voor woede, afhankelijkheid en onzekerheid. Deze obsessie, die uitgroeit tot een verstikkende verslaving, dreight haar kapot te maken. Ze wankelt, de wanhoop nabij.
Blijft ze zich vastklampen aan de manipulatieve lris, of besluit ze deze bladzijde uit haar leven om te slaan om zo langzaam de greep op de werkelijkheid weer terug te krijgen?
Ann Scott doet in een beklemmende, snelle en explosieve stijl verslag van dit moeizame afkickproces.
In tegenstelling tot een schrijver als Bret Easton Ellis, die vergelijkbare onderwerpen kiest, is Scott niet cynisch of nihilistisch. -DE VOLKSKRANT over Superstars
Superstars is een ruig verhaal, direct als een oorviajg, oprecht als een eerste kus. Het is een hymne aan Het liefdesverdriet, aan vluchtige genietingen, aan eeuwige liefdes. -LE FIGARO MAGAZINE
Een juweeltje -LE PARISIEN over Verslaafd
Ann Scott (1966) werd geboren in Parijs en op haar elfde naar Engeland Gestuurd om de taal te leren. Daar kwam ze op twaalfjarige leeftijd terecht in de Londense punkscene en raakte aan de dope. Ze was enkele jaren fotomodel en keerde eind jaren tachtig terug naar Parijs, waar ze bestloot schrijver te worden. In 2001 publiceerde De Arbeiderspers haar succesvolle roman over meisjesliefde, seks, drugs en rock-'n-roll: Superstars.