VERSTOPT ACHTER EEN DIK PAK WOLKEN. Zo voelde ik mij in de zomer van 2020. Na drie zware maanden in een GGZ-kliniek ging ik op zoek naar herstel.Na enig navragen kwam ik dankzij mijn jongste zus het oorlogsdocumentje van mijn vader op het spoor. Vervolgens kreeg ik de kopietjes, die mijn oudste zus voor mij verzorgde. Keurig gedrukt, maar bijna onleesbaar. Ik was razend nieuwsgierig naar de inhoud. Ze deed er een briefje bij: 'Papa heeft het op twee notitieblokjes geschreven, en heeft dat later in een schriftje overgeschreven. Eén gedeelte zat nog met een nietje vast, andere velletjes liggen los. Ik ga ze sorteren na kopiëring...'Met potlood geschreven op - deels gelinieerd - deels ruitjespapier -. Veel woorden waren doorgestreept. de losse blaadjes maakten het lastig om de volgorde te bepalen; en bijna nergens gedateerd!