Achteraf denk je: had ik het maar anders gedaan; had ik hem of haar maar meteen lik op stuk gegeven. Niet iedereen is daartoe echter in staat: we houden onze emoties in, we kroppen onze boosheid op en dat kan leiden tot frustraties en nog erger trauma's. In deze bundel komen we personages tegen die hiermee worstelen. We zien een vrouw die haar woede en verdriet over haar doodgemartelde verloofde nooit verwerkt heeft, we treffen een man die verbolgen sterft omdat noch zijn vrouw, noch zijn zoon het de moeite waard vindt de reis naar het ziekenhuis te ondernemen. En we lezen over mensen die pas veel later hun kwaadheid tonen, wanneer het totaal zinloos is: 'vertraagde' woede noemt de auteur dit. Maar we zien ook mensen die er wel in slagen onmiddellijk te reageren: het meisje dat zichzelf in brand steekt om maar bij haar vermoorde geliefde te kunnen blijven en daarmee de dorpswoede trotseert, de man die juist wel spontaan zijn vuisten gebruikt wanneer zijn familie in het geding is. En in Cambodja richt de dorpswoede zich op de krokodil die een prinses verslonden heeft...Jan Heutink (Den Helder 1955) is Neerlandicus, woont in Monnickendam en heeft inmiddels drie romans opzijn naam staan: Solwaster, Oponthoud in het verkeer en Van oude mannen (en de dingen die nog komen). Hij studeerde af op het werk van Gerrit Krol. Met zijn eigen bedrijf voert hij (taal-)opdrachten uit voor verschillende bedrijven.