Lilbosch, gesticht in 1883, heeft in de 20ste eeuw te midden van de trappistenabdijen in Nederland en België een heel eigen positie ingenomen. Het geniet faam vanwege de innovatieve wijze waarop landbouw en veeteelt werden en nog steeds worden bedreven. Geheel tegen de solitaire natuur van de trappisten in kende het tot in de Tweede Wereldoorlog een bloeiend jongensinternaat. Na de oorlog bestond er zelfs nog een halve eeuw lang een actieve reünistenvereniging. Lilbosch viel ook op door het ongebruikelijk hoge aantal paters en broeders die aan elkaar verwant waren. In de voetsporen van zijn zes oudooms wandelt de auteur door de geschiedenis van deze bijzondere abdij in Limburg.Jac Bosmans (1945) is emeritus-hoogleraar Geschiedenis, Radboud Universiteit Nijmegen.