Als kind van een verstoord huishouden confronteert het elfjarige scharminkel genaamd Toine een middelbaar onderwijssysteem. Ondanks dat hij zich door schaamte gedwongen voelt stil te blijven, blijft hij opstaan voor het recht anders te denken. Leraren, geschokt, wijzen de verbale opstand van hun leerling af. De schijnbare verbanning van de jongen uit de burgermaatschappij maakt hem depressief. Hij begint aan zelfmoord te denken. Om zichzelf te redden, ontsnapt hij in dagdromen. Hij begint een schrijfhobby en vertroebelt de grenzen tussen droom en werkelijkheid. In gedachten heeft de jongen zichzelf ervan overtuigd dat hij een militaire rekruut is die in een twee-onder-één-kap bunker woont. Wanneer zijn generaal, Bonifatius, en zuster Gertrude de jongen naar een psycholoog brengen, stort zijn wereld in. Zal Toine het schooljaar overleven? Deze novelle bekritiseert wetenschappelijk onderwijs. Het boek trekt het motief van een samenleving om politieke correctheid te handhaven in twijfel.