In 1820 namen Patrick en Maria Brontë met hun zes kinderen hun intrek in de pastorie van Haworth, die aan de voorkant uitzicht bood op het kerkhof en aan de achterkant op de rotsachtige hellingen van de moors. Het plaatsje lag zeer geïsoleerd en de inwoners vormden een gesloten gemeenschap. De kinderen waren voor hun vermaak volledig op elkaar aangewezen. De fantasiewerelden die de jongste drie dochters en broer Branwell creëerden en keurig opschreven in kleine boekjes, zijn legendarisch.Het grimmige klimaat en de totale afzondering, het gebrek aan middelen en de onmogelijkheid voor een vrouw alleen te reizen: het is moeilijk voor te stellen hoe pijnlijk beperkt de zusters Brontë waren in hun mogelijkheden. Toch, of misschien daardoor, beschikten Emily, Charlotte en Anne over een zo grote geesteskracht dat zij onvermoeibaar plannen bleven maken, hard werkten en uiteindelijk literaire meesterwerken als Wuthering Heights en Jane Eyre schreven, die ze nog gepubliceerd kregen ook.Broer Branwell, de hoop en trots van zijn vader en zusters, was een zwakkeling die zijn talent in de pub verzoop. Hij haalde de dertig niet. Emily en Anne werden binnen zes maanden na zijn dood gesloopt door tbc. Charlotte volgde een paar jaar later, kort na haar huwelijk. Charlotte Brontë voerde tot haar dood een correspondentie met schoolvriendin Ellen Nussey. Haar stem voert de boventoon in deze selectie, die is aangevuld met brieven van de andere familieleden en een paar bekenden.