Ed. Hoornik is door Martinus Nijhoff wel 'de eerste twintigste-eeuwer' in de Nederlandse poëzie genoemd, omdat hij door 'zijn nieuwe kijk op mensen en dingen' en door zijn 'gebondenheid aan de tragiek' van de tijd waarin hij leefde een ander uitgangspunt hanteerde dan de dichters uit de voorafgaande generatie. Ook J.C. Bloem maakte zich sterk voor