Vluchtautogedichten real time autobiografie
Vluchtautogedichten is de enige echt vrije encyclopedie. Zo praten figuren uit een bouquetreeksroman over verveling. Zo voorspelt de jonge debutant de dood van een prominente collega. Iemand vaart op een cruiseschip richting het onmogelijke. Een anti-encyclopedie dus, maar ook de zoektocht van een dichter die de hele nacht onderweg is door duister gebied, met een gedicht in zijn achterbak, op zoek naar levensvatbare ruimte.
'Maarten van der Graaff is zowel dichter als vernieuwer. Hij is een scherp luisteraar en heeft lef. Godzijdank is hij ook een lyricus en maakt muziek van alle wanorde. Maarten van der Graaff is onbetwist een nieuwe en spitsvondige stem in de poëzie.' - Erik Lindner
‘Maarten van der Graaff durft veelstemmig te zijn op inhoudelijk en vormelijk niveau [en] zoekt een uitweg uit de Nederlandse poëzietraditie en bouwt zijn eigen taalwereld. Hij doet dat baldadig en intelligent, twee woorden die volgens Van der Graaff met elkaar wel te rijmen vallen. (…) Zo jong nog en nu al zo goed op de hoogte van hoe het er in de wereld aan toegaat.’ – **** in de Morgen
‘Bijzondere gedichten, bijzondere dichter. Er schuilt een lyricus in hem, maar ook iemand die het graag uitschreeuwt, iemand die wil raken, maar ook iemand die wil schoppen.’ – Jeroen van Kan, VPRO Boeken
'Vluchtautogedichten is zonder twijfel het sterkste debuut van het jaar (...) een geweldige leeservaring waarin alles op het spel wordt gezet.' – Metro
'Grappig, overmoedig en af en toe schaamteloos lyrisch. [Een] baldadige taalexplosie. ' – Tzum
'Vluchtautogedichten biedt uitzicht op een intrigerend oeuvre' – NRC Handelsblad
‘Hier is sprake van een meesterlijke woordkunst, een doordringende observatie van het bestaan. Het enige wat je kunt doen is meestijgen in de woorden, de enorme ruimte in en dan net als de dichter alles loslaten.’ – Liter
'De Nederlander Maarten van der Graaff (1987) is een hemelbestormer' – Cobra
‘De dichter geeft zijn woede én plezier de vrije loop. (…) De aan het proza van Grunberg herinnerende herhalingen drukken een peilloze weerzin uit.’ – Piet Gerbrandy in De Groene Amsterdammer
