Ondanks de flauwe illustratie met spottende ondertoon op de kaft, is de inhoud van 'Voelt u zich verder ook ziek of gezond of zo?' allesbehalve flauw. In dit boekje heeft voormalig cardioloog Hans Hamer de grappigste anekdotes gebundeld die hij verzameld heeft tijdens zijn onderwijs aan de jongste coassistenten. 'Moet ik me echt voorstellen met functie? Ik ben pas sinds vanochtend coassistent!', luidt een van de uitspraken. En het is maar goed dat er een simulatiepatiënt bij de dokter in spe zat toen deze opmerkte: 'Dus u weet zelf óók niet waar het vandaan komt?'. Vooral precaire onderwerpen als tumoren, omkleedinstructies voor lichamelijk onderzoek en (seksuele) relaties zijn bron voor blunders, versprekingen en omslachtige vragen zoals: 'Ik denk dat u gewoon een tumor heeft', en 'Gebruikt u de pil of eh... doet u het anders?'. Het commentaar van Hamer maakt het, behalve soms een tikkeltje aangedikt, meestal nog geestiger. De nadruk komt hierdoor wel te liggen op de onwetendheid en de onervarenheid van de jonge artsen. Dit voelt niet altijd eerlijk, het is immers een (gesimuleerde) leerperiode. En, zoals een van de studenten achteraf opmerkte: 'In de kliniek vertoon ik meer empathie, want dan werk je met échte mensen.' Alhoewel een enkele Groningse student wellicht met schaamrood op de kaken zijn eigen blunder terugleest, zijn de situaties voor coassistenten herkenbaar. Een hart onder de riem voor de jongsten, en menig ouderejaars zal met een glimlach terugdenken aan zijn eerste patiëntencontact.