Deel 1 De verkondigingDeel 2 De bergtocht: een romantisch reisverhaalDeel 3 De herkenningEen liefdesgeschiedenis in drie delen over een jonge leraar Frans, een fervent wandelaar, en een verpleegster in opleiding, die jaren in een diepe la lag en nu eindelijk beschikbaar gemaakt is.Frans van Thakenesse Weslingh, een jonge leraar Franse taal- en letterkunde en in zijn vrije tijd een fervent wandelaar en botanist, ontmoet op een welverdiende vakantie in de Zwitserse Alpen Heleen de Wael en haar moeder, die in hetzelfde hotel rust zoeken. Hij weet met zijn gevoelens voor de jongedame geen raad, zeker wanneer blijkt dat, Martha, de hulp in het hotel, soortgelijke gevoelens voor hèm koestert. Twee verschillende naturen en karakters verwarren zijn gemoed. Hij ontvlucht het dilemma zonder zich uit te spreken en vervolgt zijn vakantie alleen in de Franse Alpen, zijn moeizame verhouding met vrouwen overdenkend. Het geluk vermorst geen tijd aan mensen, die steeds aarzelen. Dat is het gezegde waartegen Frans Weslingh steeds lijkt te vechten.Zeven jaren later op een zomerconferentie op de Veluwe vraagt de jonge twintiger Lies Branting, dochter van een beroemde, maar teruggetrokken levende schrijver, aan Frans Weslingh, die er een lezing kwam geven over de Franse filosoof en schrijver Michel de Montaigne, of zij met hem mocht corresponderen. De heel rationeel denkende Frans staat dat toe, maar weet weer niet met de gevolgen om te gaan, ‘Zwitserland’ heeft hij nog steeds niet verwerkt. Het wordt nog gecompliceerder als hij wederom Heleen de Wael, nu met haar echtgenoot Theo tegenkomt.De intellectueel Frans kent zijn klassieken, maar leert op zijn reis door het leven de harde lessen, waarbij heftige gebeurtenissen hem als een flitslicht een blik op de duisternissen van zijn hart geven, het motto indachtig: ‘nul bien sans peine’.---Een liefdesgeschiedenis die als een coming-of-age-verhaal wordt gepresenteerd, tussen de sociaal-onhandige intellectueel Frans, dertiger, en de jonge twintiger Lies, een jonge vrouw met een gevoelige natuur.Het verhaal is geschreven in de oude spelling van de jaren veertig van de vorige eeuw, die al heel snel niet meer stoort, maar die de voor dit verhaal juist die speciale sfeer schept waardoor de lezer het boek bijna niet meer kan wegleggen, in één ruk wel moet uitlezen.