''Wat wil je van me, Savas?''Breng ik feller uit dan dat ik had verwacht. ''Ik wil, dat je me aan blijft kijken, Sarah. Kijk me aan.''Iedere keer wanneer hij mijn naam zegt, gaat er een rilling over mijn rug. Hij spreekt het uit met de klank van minachting, maar tegelijkertijd met een kracht alsof hij me wil beminnen. Alsof het mogelijk kan zijn tussen ons. Maar het onmogelijke kan je niet mogelijk maken. Hij weet het. En hij geniet ervan. Ik voel hoe hij zijn lichaam nog dichter tegen het mijne drukt. Ik moet moeite doen om mijn ademhaling te blijven controleren. ''Zeg me dan Sarah, zeg het me dan dat ik je niks meer doe. Zeg me dat mijn aanwezigheid je koud laat.'' Ik voel zijn warme ademhaling in mijn nek. ''Je kan het niet he Sarah, want dan zou je liegen. En daar ben je nooit goed in geweest, weet je nog?'' Mijn gedachten flitsen terug naar alle politieverhoren, naar die bewuste nacht, het gegil, wat me nog steeds achtervolgt, de sirenes. Zijn woorden. ''Wat mij overkomt, overkomt jou ook.''www.kellabella.nl