Mathilde Cohen Tervaert-Israëls o ontpopte zich vanaf1900 als een gedreven feministe. Als oprichtster vande afdeling Den Haag van Onderlinge Vrouwenbeschermingbond zij de strijd aan tegen de dubbele moraal dievoor mannen en vrouwen golden. Zij bekommerde zichdaarbij vooral om het lot van ongehuwde moeders enprostituees. In die strijd richtte zij zich op het realiserenvan volwaardig staatsburgerschap voor vrouwen doormiddel van het verwerven van kiesrecht en door politiekeparticipatie. Naast het presidentschap van de NederlandscheVereeniging van Staatsburgeressen was zij van1924-1935 lid van Provinciale Staten van Zuid-Holland.In 1934, in de nadagen van haar feministische carrière,zag zij zich door het plotseling overlijden van haarbroer Isaac Israels geplaatst voor de taak om diensatelier opruimen. Zij moest een passende bestemmingvinden voor de daarin aanwezige omvangrijke collectieschilderijen, aquarellen en schetsboeken van Isaac envan haar vader Jozef Israëls. Dit resulteerde in groteschenkingen aan diverse musea in Nederland.Haar bijdrage aan het Nederlandse kunstbezit werdevenmin als haar betekenis voor de strijd om vrouwenrechteneerder beschreven. Het levensverhaal vanMathilde Cohen Tervaert-Israëls onthult haar rol alsfeministe en hoedster van het erfgoed-Israëls.