Dit boek is het resultaat van tranen van vreugde en verdriet, van mannen, vrouwen en kinderen... Tussen mijn familie, vrienden, buren of gewoon landgenoten van het Afrikaanse continent. Expressie van degene die ooit droomden van een waardig leven in Europa, maar onderweg verrast werden door de dood. Expressie van veel kinderen die het slachtoffer zijn van echtscheiding, en het gevoel hebben wees te zijn, terwijl de ouders nog leven. Uiting van velen die spijt hebben dat ze hun land van herkomst hebben verlaten en vandaag in een ongekende identiteitscrisis zijn gestort. Uiting van blijdschap voor hen die emigratie als een keerpunt voor een welvarend leven zagen. Expressie van degenen die tot hun laatste levensjaren met eenzaamheid werden geconfronteerd. Emigratie is een natuurlijk fenomeen.