Het Arabisch-Israëlische conflict is ontstaan als onbedoeld gevolg van Brits koloniaal beleid. Externe partijen van uiteenlopende pluimage hebben zich ingespannen in dit conflict te bemiddelen, dikwijls echter met vrede als nevendoel, niet als hoofddoel. Zo stond voor Amerikanen en Britten in de jaren vijftig containment van de Sovjet-Unie centraal. Het Arabisch-Israëlische conflict stond daarbij in de weg en moest daarom opgelost worden. Zo wilde Europa tussen 1970 en 1980 vooral een onderhandelingsrol om te oefenen in gemeenschappelijk buitenlands beleid en zette het zich af tegen
Amerikaanse diplomatieke dominantie. Regionale hoofdrolspelers hebben nogal eens, en met succes, mee onderhandeld om resultaten te verhinderen.

Marianne van Leeuwen is beleidsadviseur bij de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst. Daarvoor werkte zij geruime tijd bij het Nederlands Instituut voor Internationale Betrekkingen ‘Clingendael’. Aan de Universiteit van Amsterdam is zij bijzonder hoogleraar Moderne trans-Atlantische betrekkingen. De leerstoel is ingesteld vanwege de Stichting Atlantische Commisie.