Ben ik echt geweest in de manier waarop ik geleefd heb? In mijn denken, spreken, voelen en doen? Deze woorden van Pascal Mercier houden de schrijfster, lang nadat ze met pensioen is gegaan, bezig. Langzaam rijpt het idee om alle dagboeken die zij in de loop van haar leven heeft bijgehouden nog eens door te lezen, misschien is daar een deel van het antwoord in te vinden. Het wordt een verhaal over opgroeien net na de oorlog in een chaotisch, katholiek gezin in Brabant. Het gaat over loskomen uit dat milieu, studeren, relaties, werk, moederschap en soms de worsteling daarmee. Om uiteindelijk een tot een - mogelijk- antwoord op de vraag te komen.