Meer dan eens, mag je geloven Keek ik de duivel in de ogen In dans, beweging met het kwaad En meer dan eens, placht ik zeggen Meende ik uit te moeten leggen Waarom ik wars ben van verraadVaker wel, dan niet of nooit Werd ik zwaar en wreed berooidWerd ik laag en huichelachtig Niet gekend of zelfs geloofd Voor ontsteking al gedoofdIs mijn weg Mijn blauwe druk Dan niet op weg Naar zoet gelukNaar het volgen van mijn ziel Mijn hart, mijn rad, mijn zijn, het wielMeer dan eens, mag je geloven Keek ik mezelf diep in de ogen In dans, beweging, met mijn grond En meer dan eens, placht ik te zeggen Heb ik geen zucht meer uit leggen Waar ik nu of toen ooit stondVaker wel, dan niet of nooit Werd de vorst in mij ontdooidWerd ik teer en kernkrachtig Vol van vuur en voluit prachtig Zonder sleutel toch ontkooidEn mijn weg Mijn blauwe druk Is op zichzelf al een gelukWant in het uiten van mijn ziel Vormt mijn hart, mijn zijn, mijn wiel