Er bestaat een foto van een levenloze man op een vuilnisbelt. Het is een gruwelijk beeld: een deels onthoofd lichaam, bakkend in de zon tussen bergen afval. De verteller in 'Onthoofde man op vuilnisbelt' stuit in een onbewaakt ogenblik op de bloederige afbeelding, maar voelt tot haar schrik geen afschuw. Sterker nog, ze is geboeid. En sceptisch. Wat wil deze ongelukkige haar vertellen? En wil zij dat wel horen?

Marleen Nagtegaal schrijft deze verhalenbundel uit nieuwsgierigheid naar de betrouwbaarheid van berichten in de media. Tijdens haar zoektocht raakt de hoofdpersoon steeds verder verstrikt in de onherleidbaar verknoopte wereld van informatievoorziening. Niet alleen de dode man op de foto komt bij haar spoken: verschillende brokken 'realiteit' kruipen plots in vreemde hoedanigheden onder haar huid. Ze rammelen genadeloos aan de grondvesten van haar begrip. De waanzin ligt op de loer, maar dan komt er hulp uit onverwachte hoek.
'Onthoofde man op vuilnisbelt' is een fictief onderzoek naar waarheidsvinding, waarbij feit en fictie elkaar hard bijten. De verhalen in de bundel komen rechtstreeks uit het dagelijks leven, daar is geen woord aan gelogen. Toch gaan de gebeurtenissen een eigen leven leiden. De vraag is of verteller én lezer opgewassen zijn tegen hun eigen verbeelding. Marleen Nagtegaal won met het voorstel voor dit boek het Hendrik de Vriesstipendium. De jury vindt haar idee actueel en maatschappelijk relevant en schrijft: 'onder Nagtegaals pen komt het nieuws tot leven.'

Marleen Nagtegaal is mede-organisator van o.a. Dichters in de Prinsentuin en Kantoorpoëzie. Daarnaast heeft ze een eigen tekstbureau.