'In artikel 6 van de Grondwet garandeert de Nederlandse overheid ons vrijheid van godsdienst. Maar honderdduizenden Nederlanders belemmeren intussen ongestraft de godsdienstvrijheid van anderen. Moslims mogen niet openlijk breken met de islam, bijvoorbeeld om hindoe te worden, of boeddhist, christen of atheist. Ook het hindoeïsme en het christendom zouden meer kunnen doen om de godsdienstvrijheid van hun leden gestalte te geven.Nog erger is het met de godsdienstvrijheid van kinderen, zuigelingen in het bijzonder: dagelijks worden tientallen Nederlandse baby's ingelijfd bij georganiseerde religies. Bij de islam betekent dat voor het leven. Iedereen zou protesteren indien kinderen voor het leven lid werden gemaakt van de VVD of de PvdA, maar religieuze groepen beschikken kennelijk over een uitzonderingspositie.Michiel Hegener inventariseerde de mate van individuele vrijheid van godsdienst bij een reeks geloofsgemeenschappen, internationaal en vooral in Nederland. Hij sprak met religieuze leiders, juristen en andere betrokkenen over de horizontale werking van Grondwetsartikel 6, mensenrechten godsdienstonderwijs, opvoeding, relishoppen, onsterfelijkheid, karma, islamitische wetgeving, reïncarnatie, en de noodzaak om Nederland te ontdoen van situaties waarin mensen elkaars religie bepalen. Nominatie Beste filosofische boek 2005.'