Als het woord ‘tucht’ valt in een gesprek dan wordt de ongemakkelijkheid onmiddellijk voelbaar. Moeten we het daar tegenwoordig nog wel over hebben? In de cultuur van vandaag nemen we onbewust een houding van verlegenheid aan als in een gemeente de tucht ter sprake komt. Het draagvlak voor tucht lijkt uitermate gering, in weerwil van de positieve karakterisering die de Bijbel daaraan geeft. Maar tucht kan ook vrúcht opleveren in plaats van alleen vraagtekens en gefronste wenkbrauwen. De Bijbel geeft weliswaar aan dat tucht als onaangenaam wordt ervaren, maar ook dat ze fijne en goede gevolgen heeft als we ons laten gezeggen. De rode draad in dit boek is dat de tucht in de gemeente van Christus niet gemist kan worden. Navolging en discipelschap kunnen niet zonder discipline. Vrucht van de tucht is een praktische en nadere uitwerking van de dissertatie Elkaar aanspreken.