‘Vuil bloed’ de eerste gepubliceerde roman van de Haagse dichter Theo Monkhorst, gaat over een schrijver in dialoog met zijn hoofdpersoon. Louis Prins, de schrijver, besluit na het lezen van een artikel over de Engelse dichter Philip Larkin een boek te schrijven over een lelijke man met een briljante geest.
Aanvankelijk lijkt hij de verteller en meester van het verhaal te zijn, maar uiteindelijk wordt hij het slachtoffer, waarmee wordt aangetoond dat schrijven levensgevaarlijk is.
Nadat hij zowel het uiterlijk als het innerlijk van de lelijke man heeft geschreven en hem de naam Philip geeft, schetst hij diens jeugd in het fictieve dorpje Peulen, waar hij opgroeit als zoon van een dominee en een Amerikaanse moeder. In de ‘wreedste leeftijd’ van 41 jaar ontmoet hij hem dan als volwassen man in Den Haag, waar hij inmiddels raadadviseur is geworden van de minister-president. Omdat zij zich beiden realiseren dat zij afhankelijk zijn van elkaar begint hun gezamenlijk leven.
Gesitueerd in het Den Haag ten tijde van de inval in Irak door president George W. Bush, ontwikkelt zich een gecompliceerd verhaal, waarin de heksenprocessen van Salem, de schaker Bobby Fisher, een schone Russische schaakster en het zusje van Philip dat zelfmoord pleegde, een belangrijke rol spelen.