De poëzie van Johanna Geels is zinnelijk en draait nergens omheen. "Vuurmakers" vormt hierop geen uitzondering. Integendeel, de gedichten in deze bundel trekken de gedichten de lezer onmiddellijk een eigenzinnige wereld binnen, die bol staat van extatisch genot, mystieke duddelgeesten en hitsige schikgodinnen. Lyriek die niet bang is over de top te gaan en tegelijk plat en aards kan zijn.

"Vuurmakers" is ontstaan in een periode waarin de dichteres bezeten heen en weer reisde tussen een ineenstortende wereld vol dood en liefdesverdriet en een lang verborgen, ontluikende liefde. In haar meest eigen element, de taal, trotseert Geels niet alleen de aloude stormen, maar exploreert zij tevens een nieuwe vorm van overgave.
Niet voor niets vloeien de liefdesgedichten in "Vuurmakers" volledig samen met de donkere wereld, zoals die wordt gecreëerd door beeldend kunstenaar Kees van der Knaap. Als een bezwerende stem waadt de poëzie door een naamloze stad vol verval en onheilspellende taferelen op zoek naar het punt 'waar ik ooit ophield en begon'.