De cover van het boek heeft een gifgroene kleur en een verscholen gebouw waarvan je het vermoeden krijgt dat hier duistere praktijken plaatsvinden. Ik werd op slag nieuwsgierig. Het verhaal begint over de jeugd van Victor, waarbij meteen duidelijk wordt dat dit geen eenvoudige jeugd is geweest. Na het verlies van zijn beide ouders, waar hij in principe helemaal niet om treurt, komt hij bij zijn grootouders te wonen. Ook hier hangt een sadistisch sfeertje. Het nare gevoel kruipt in je lichaam en af en toe moet je je losmaken van de gedachte. Vervolgens kom je terecht in het heden waar Victor een volwassen man is en waar hij zijn sadistische gedachte alleen nog maar verder ontwikkeld heeft. Dit natuurlijk op aandringen van zijn opa, die hem in zijn opvoeding duidelijk medegedeeld heeft wat zijn doel in zijn leven moet worden. Met behulp van anderen die totaal niet begrijpen waar Victor op uit is, start hij zijn project. Beetje bij beetje komt de afschuw naar boven drijven. Wie gaat hem stoppen? En hoeveel onschuldige slachtoffers gaan er vallen? De hoofdstukken zijn duidelijk benoemd en ondanks dat je van heden naar verleden schommelt zit de vaart goed in het verhaal. De walging voor Victor is voelbaar, maar nog meer die voor zijn opa die hem tot deze daden heeft gedreven. Het is een heerlijke pageturner en het plot is er eentje waarvan je hoopt dat het zo zou eindigen. Maar de onzekerheid of we hierna veilig zullen zijn, blijft een onprettige gedachte. Want fictie is binnen enkele stappen omgezet in non-fictie. Leesplezier: 5 Spanning: 4 Plot: 4 Originaliteit: 4,5 Psychologie: 4 Schrijfstijl: 4,5 Ik geef 'Waanidee' welverdiende 4 kraaien.

In 91 (!) korte hoofstukken zet Karin Hazendonk (1961) een beangstigend verhaal neer. Als lezer maak je kennis met een aantal opmerkelijke personages, keurig ingekleurd door de auteur. Vooral Victor Bronckhorst - als hoofdkarakter - wordt glashelder weergegeven. Je moet immers onder de hersenpan van Victor kunnen kruipen, om zijn denken en de oorzaak van zijn wandaden enigszins te vatten. Of dit in elk geval te proberen... "Uitverkorene? Victor wiebelde ongemakkelijk op de stoel. Dat woord, het klonk zo godsdienstig, terwijl hij zeker wist dat opa nog nooit een kerk aan de binnenkant had gezien." Victor Bronckhorst is de uitverkorene, van zijn opa. Als jonge knaap van elf verliest hij zijn beide ouders; zijn grootouders vangen hem op. Hij groeit bij hen thuis ook verder op. Er ontstaat een bijzondere band tussen Victor en zijn opa. Het wordt later zelfs een verbondenheid die de dood overstijgt. Opa is en blijft zijn god. Victor groeit uit tot een absolute topper, als een vermogend zakenman. Dit is echter niet voldoende. Hij wil meer, veel meer... Met de hulp van enkele anderen, specialisten in hun vakgebied, ontwikkelt hij zijn luguber plan. Hij voert het dan nadien ook uit in de praktijk. Alleen op die manier kan hij de opgelegde taak - door opa zaliger - succesvol afronden. Als in Nederland heel wat mensen op mysterieuze wijze overlijden, is de chaos niet meer te overzien. Met dank aan Victor Bronckhorst en zijn vreselijk moordwapen! Naadloos draait Hazendonk de klok terug, om dan weer plots terug te keren naar het heden. Ze geeft zelfs een vooruitblik naar 2019 als dessert. Of dit nog niet volstaat, wijzigt ze ook nog eens van perspectief. Dit alles remt de leessnelheid niet echt af. Toch moet je steeds alert blijven want er volgt onophoudelijk belangrijke informatie. Geleidelijk wordt de spanning opgebouwd, tot op het moment dat je het niet langer uithoudt... Je wil absoluut die langverwachte apotheose beleven, en bij voorkeur zo snel mogelijk. Waanidee is een spannend en tevens geloofwaardig verhaal, knap neergeschreven door een dame die het geheel nauwgezet onder controle houdt. Ze laat geen cruciale steken vallen. Qua originaliteit heeft deze duistere thriller heel wat te bieden. Als lezer verafschuw je Victor en zijn opa. Deze laatste is immers ook verantwoordelijk voor de gruwelijke daden van zijn kleinzoon als volwassene. De toekomst wordt steeds meer en meer hoogtechnologisch getint. Wat denk je dan: ver van mijn bed? Waanidee is een thriller met inhoud en heeft iets ijzingwekkends. Karin Hazendonk schiet twee keer raak: een nieuwe uitgever die in haar gelooft, en meteen een schot in de roos met haar nieuwste boek. Vandaag is het geheimzinnige thema - dat we hier niet uit de doeken doen - nog niet aan de orde; toch is het allemaal zeker niet ondenkbaar. Big Brother in het kwadraat.

Mijn leeservaring "Wat als jouw gegevens niet langer meer privé zijn. De gedachten is beangstigend eng. Waanidee zet je op scherp de toekomst is zo veilig nog niet." Welk onheilspellend, sinistere project moet Victor Bronckhorst voltooien? Het project waarin hij de uitverkorene is. Kunnen zijn drie "uitgekozen" mannen deze zware opdracht volbrengen? Victor Bronckhorst wordt al op zijn 16e klaargestoomd door zijn opa, om het plan te volbrengen. Niets wordt geschuwd om hem zover te krijgen, wanneer zijn opa overlijdt blijft deze nog steeds zijn stempel op het leven van Victor drukken. De druk van de, onorthodoxe, sadistische opa, die op zijn schouders ligt is zwaar maar Victor zal er alles aan doen om het project van zijn opa te laten slagen. "Hij zou het zaad dat opa had geplant, laten uitgroeien tot een stevig gewas. Dat werd zijn levenswerk." "Kennis is Macht." Mustreads or Not mag mee doen met de blogtour van het nieuwe boek van Karin Hazendonk. Haar eerste boek bij uitgeverij LetterRijn. De schimmige cover, maakt mij nieuwsgierig. Wat is er in het huis op de omslag gebeurt? Door de lugubere uitstraling komen er allerlei vragen in mijn hoofd. De verhaallijn is onheilspellend, beangstigend en verwarrend. Want stel je voor, er is 1 persoon die rondloopt met een plan dat heel Nederland verandert. A snel bemerk je tijdens het lezen dat je daar niet aan moet denken. "Opa had hem op harde wijze geleerd om nooit af te wijken van een voorgenomen plan." De vlotte schrijfstijl met de mooi lopende zinnen van Karin Hazendonk, geven het verhaal een extra tintje. Het zijn goed opgebouwde korte hoofdstukken, met een duidelijke verwijzing naar wie de hoofdpersonage is. Duidelijk en prettig leesbaar. Het hoofdpersonage bezorgt je als lezer al snel de rillingen over het lijf, zijn snode narcistische trekken zijn goed en overtuigend neergezet door de Hazendonk. De kronkel in zijn kop zie je ontstaan en zie je zichzelf ontwikkelen. Er zijn veel personages maar door de duidelijke verwijzingen krijg je een heel goed beeld van het verhaal. Karin Hazendonk zet je met Waanidee even met twee benen op de grond, het project is beangstigend maar toch ook op sommige momenten herkenbaar. De manier waarop ze haar hersenspinsels heeft vormgegeven is uniek maar zeker niet onoverkomelijk. Want kon jij mij twintig jaar geleden vertellen dat je overal internet had, en dat je altijd bereikbaar was. Dat je elkaar appte in plaats van op de fiets stapte om naar je vriendin te gaan en vroeg of ze misschien met je wilde spelen? Waanidee.... Is het een illusie of wellicht de Toekomst. Met Waanidee, heeft Karin de juiste snaar geraakt. LetterRijn mag trots zijn op deze schrijfster met haar mooi opgebouwde zinnen, het verhaal wat je doet sidderen en met personages welke je kippenvel bezorgt

Recensie Diane op 20 september 2017: In Waanidee is Victor elf jaar oud wanneer hij zijn ouders verliest, hij mag tot zijn grote vreugde bij zijn opa en oma gaan wonen. De sfeer daar in huis en de aandacht voor hem is veel prettiger dan de relatie die hij met zijn ouders had. Opa vertelt hem dat hij de uitverkorene is en geeft hem best harde levenslessen mee. Toch blijft hij zijn opa en oma adoreren. Zelfs na de dood van zijn opa houdt hij nog hele gesprekken met hem. Victor wordt een groot zakenman en zoekt contact met andere mannen die net als hij narcistische kenmerken hebben die hem bij zijn plannen kunnen helpen. Hij heeft hen ooit geholpen en nu verwacht hij wat terug, zoals een echte narcist dat vindt. Victor erft veel geld en hiermee maakt hij de droom van zijn opa en de vorige uitverkorene waar. Hij maakt hierbij gebruik van moderne technologie, iets dat in de huidige tijd best voor zou kunnen komen. Helaas zijn er altijd mensen die het er niet mee eens zijn en Victor neemt zijn maatregelen. Het wachten is op de man of vrouw die verder kijkt en die kritisch durft te zijn. Vooral als het land geteisterd wordt door sterfgevallen die totaal willekeurig lijken. Rechercheur van Dul gaat met zijn collega Tuinman op onderzoek uit. Als uiteindelijk de sloten van de deuren in het huis van Victor open worden gemaakt en duidelijk wordt wat zich daarachter bevindt realiseren de rechercheurs hoe gestoord Victor eigenlijk is, of zoals van Dul op het einde zegt "er is een dunne lijn tussen genialiteit en waanzin" En met deze zin heeft hij de kern van het verhaal te pakken. Waanidee is een eng boek. Niet eng zoals in een horror met bloederige scènes en moorden, maar het idee dat er een (vermogend) persoon op kan staan en met een aantal andere elitaire mannen gewone onschuldige mensen in zijn greep kan houden is heel beangstigend. Het intrigeert en verbijstert je als lezer want het lijkt zo gewoon allemaal. Er zijn in dit verhaal veel overeenkomsten met de Tweede Wereldoorlog, het grote verschil is dat met alle moderne technologie van tegenwoordig er niet zoveel nodig is om bepaalde bevolkingsgroepen buiten te sluiten of na te jagen. Geen kampen en geen treinen, gewoon moderne wetenschap. Victor wordt als karakter echt heel mooi neergezet, zijn narcisme zit echt helemaal in zijn genen en begint zich te uiten als kleine jongen die op een bepaalde manier opgevoed en beïnvloed wordt. Zijn gevoelens worden compleet uitgeschakeld, zodat het ergste dat hem overkomt een peulenschil lijkt. Als volwassen man blikt hij regelmatig terug op zijn opvoeding waardoor je nog meer inzicht krijgt in zijn verleden en de gevolgen voor het heden. Hij kan het verleden echt letterlijk niet loslaten en dat wordt heel beeldend beschreven. De mannen die hem helpen lijken in het begin stoere kerels die het heel wat vinden dat zij hier deel van uit mogen maken, ze krabbelen echter allemaal terug en vervallen in een periode van spijt en berouw maar durven niet echt tegen Victor in te gaan. Zelfs de keuze van namen is in Waanzin perfect; de wat hooghartige deftig overkomende namen voor de elite tegenover de wat gewonere namen voor enkele burgers die een rol spelen in het verhaal. De hoofdstukken zijn kort maar krachtig en duidelijk vormgegeven. Om een boek te schrijven dat zich in het komende jaar af zal spelen in het land waar we nu wonen, maakt dat het verhaal heel dichtbij komt. Het verhoogt de spanning, zeker wanneer er nieuwsfragmenten voorbijkomen die je morgen zo in de media zou kunnen lezen. Karin Hazendonk heeft zich met haar vorige thrillers al op de lijst van Nederlandse thrillerauteurs gezet, met Waanidee verstevigt ze die positie.

Kleine meisjes schrijven kleine dierenverhaaltjes voor zichzelf en andere kleine kindjes. Zo begon ongeveer 45 jaar geleden de schrijverscarrière van de in Utrecht geboren Karin Hazendonk. Haar leven is door de jaren heen best onderhevig geweest aan veranderingen maar een ding is niet weggevaagd, haar liefde voor het schrijven. Ze is een aantal probeersels verder en voelt zich bij haar nieuwe uitgever als in een warm bad. Dat is in ieder geval een van de vele voorwaarden waaraan voldaan moet zijn voor het maken van een 'goed boek'. Lezend Nederland en Vlaanderen kan zich met Waanidee zelf overtuigen of de overstap naar een nieuwe uitgever ook een kwaliteitsstap voorwaarts in haar carrière tot gevolg heeft. De 11-jarige Victor Bronckhorst is niet erg verdrietig als hij zijn ouders verliest ten gevolge van een auto-ongeluk. Het betekent voor hem dat hij voorgoed bij zijn grootouders kan wonen, waar hij het veel beter naar zijn zin heeft dan thuis. Met name zijn opa heeft een grote invloed op zijn ontwikkeling en Victor wordt volwassen, eigenaar van een internationale hotelketen en rijk, puissant rijk. Hij gaat in het imposante huis van zijn ouders wonen en werkt daar aan zijn taak die volgens overlevering van zijn opa, zijn absolute levensdoel moet worden. De narcistische en manipulatieve Victor heeft een dermate grote invloed gekregen op drie vooraf nauwkeurig geselecteerde personen en nodigt ze bij hem uit. Aan Keuning (chirurg), Argolis (politicus) en Vellinga (IT'er) ontvouwt hij zijn morbide plannen en alle drie hebben ze zo hun eigen mening maar geen durft hem uit te spreken of zijn medewerking aan de gastheer te weigeren. De Nederlandse bevolking blijft onwetend van hun toekomst maar een duivels plan gaat van start... De verhaallijn van Waanidee is sterk van opzet en in de huidige tijd waarin moderne technologieën iedere dag nieuwe ontwikkelingen voortbrengen, uiterst realistisch. In de ogen van Victor is een hindernis zeker geen belemmering maar moet geneutraliseerd worden. Daarbij zijn de juiste personages onmisbaar en ook op dat vlak heeft Hazendonk haar beste beentje voortgezet. De inhoudelijke diversiteit tussen de karakters is groot maar laat onverlet dat de vier mannen in beginsel tot een homogeen team worden gesmeed. Net zoals de auteur haast het onmogelijke eist van haar personages, doet ze dat even makkelijk van haar lezers. Veelvuldige perspectiefwisselingen zijn niet voldoende, het verleden van een aantal personages is ook van belang voor het verhaal. Dus wordt er met regelmaat relevante informatie via flashbacks aan de primaire verhaallijn toegevoegd. In het begin lijkt dat wat rommelig over te komen maar vrij snel ontstaat er acceptatie bij het lezen. Dat is ook verklaarbaar want via deze beide invalshoeken komt een dikke stroom informatie beschikbaar die uiterst relevant is voor de ontwikkeling en snelheid van het verhaal. Hazendonk laat op die manier niets aan het toeval over en regisseert met strakke hand en weet op exact het juiste moment het goede touwtje uit de wirwar te vinden en eraan te trekken. De spanning lijdt er bij dit geweld geen enkel moment onder. Nauwelijks op te merken zijn een aantal, in het verhaal gepositioneerde knooppunten, buiten direct zicht van de lezer waardoor vooraf onvoorspelbaar blijft of die fase of scene positief of negatief uit gaat pakken. Dat impliceert plotwendingen en een verhoging van het verrassingselement dat weer een uitnodigende uitwerking heeft op de drang om door te lezen. Enig puntje van kritiek is het ontbreken van de internationale opinie over het gedoe in Nederland. In deze hectische tijd met ultramoderne technologieën, op een zo belangrijke nationale gebeurtenis die zoals het verhaal ook vertelt, grote impact heeft, kan dat niet onopgemerkt blijven. In eerste instantie op nationaal niveau maar ook op de buurlanden maar toch zeker op de leden van de EU die het elkaar in de gaten houden bijna tot eerste levensbehoefte hebben verheven. Dit alles samengevat is het eenvoudig te concluderen dat Hazendonk met Waanidee helemaal terug is en een verrassend lekker leesbaar, spannend en origineel verhaal aan lezend Nederland en Vlaanderen heeft toevertrouwd. Chapeau!

Een grijsgroene cover met een half wankelende titel en een huiveringwekkend huis op de achtergrond, zet mooi de toon van deze nieuwe thriller van Karin Hazendonk. Waanidee gaat over Victor Bronckhorst die na het overlijden van zijn ouders door zijn grootvader op een eigenzinnige manier opgevoed wordt. Hun band is idolaat en Victor denkt maar aan één ding bij alles wat hij doet, hoe trots zijn opa op hem zou zijn. Het boek begint met de voorstelling van 4 personen die een geheim pact aangaan dat in het begin van het boek vraagtekens bij mij teweegbracht maar hoe verder ik in het verhaal ging, hoe gruwelijker de waarheid wordt. Gestoord! En spijtig genoeg zou het ook nog eens waarheid kunnen worden! Met Waanidee heeft Karin Hazendonk een ware techno-thriller op papier gezet die me steeds wist te boeien. Net zoals met een vorig boek van haar, Blun, had ik met momenten een afkeer van het hoofdpersonage omdat Karin de twisted mind van haar karakters op een treffende manier naar voor kan brengen. Eigenlijk kruipen deze onder je vel waardoor je je zelf een beetje vies voelt. Dus als een auteur je als lezer dit gevoel kan geven, is haar missie geslaagd.

De cover is al meteen lekker sinister en duister, zodat je weet dat het geen plezierreisje wordt. Voor in het boek staat te lezen: 'Wat we vandaag de toekomst noemen, kan morgen werkelijkheid zijn.' Dat klinkt heel vrolijk en optimistisch, maar na het lezen van dit boek weet ik dat dit verhaal niets met blijheid te maken heeft. In het eerste hoofdstuk is de hoofdpersoon, Victor Bronckhorst in 1972 samen met zijn opa aan het vissen. Hij hoopt tijdens het vissen dat er iets met zijn ouders zal gebeuren zodat hij niet met hen mee op reis hoeft, maar dat hij bij zijn opa en oma kan blijven. Als lezer denk je op dat moment nog; 'Och jongen, zo moet je toch niet denken.'. Zijn ouders laten hem veel aan zijn lot over en met name zijn moeder is een keiharde moeder. Wat een vreselijke mens, denk je dan. Maar al snel wordt je mening bijgesteld over het karakter van deze nog kleine Victor. Hij is helemaal anders dan een doorsnee kind. Op zijn zestiende is hij door zijn opa al klaargestoomd voor iets 'groots', hij is de volgende 'uitverkorene'! Na het overlijden van zijn ouders leeft hij bij zijn grootouders en Victor denkt steeds aan zijn opa en wil dat deze trots op hem is. Zijn persoonlijkheid wordt gevormd in een omgeving die geen teleurstelling tolereert. In januari 2017 worden een viertal personen aan ons voorgesteld, t.w. Victor Bronckhorst, Jan-Jaap Keuning, Thomas Argolis en Vellinga. Van deze laatste heb ik geen voornaam kunnen ontdekken. Deze vier gaan samen onder leiding van Victor een project opstarten waarbij Victor al heeft gezorgd dat hij zonder meer op de hulp van de drie anderen kan rekenen. Ieder van hen heeft een eigen taak om het doel van Victor te bereiken. De dialogen zijn levensecht, evenals de personages. Ze zijn duidelijk beschreven en daardoor zie je ze voor je ogen tot leven komen door de prettige schrijfstijl die de auteur hanteert. Lekker korte zinnen en dito hoofdstukken. Het terugspringen in tijd heeft een doel; op deze manier komen we steeds dichter bij de plot en begrijpen wat er gebeurd is. Victor is narcistisch, er bestaan geen hindernissen voor wat hij wil bereiken, alleen maar obstakels die nog niet uit de weg zijn geruimd. Waanidee is een angstaanjagend verhaal, het meest beangstigende is het idee dat het realiteit zou kunnen worden. De technologie is waarschijnlijk al zover! Een van de personages, Marcia noemt het gebeuren in Waanidee on-Nederlands, maar dan moet je niet vergeten dat we in Nederland al eens heel dichtbij zijn geweest om mee te werken aan iets dat men 'zuivering' noemde. En toen waren de benodigde technologieën nog niet zover als ze nu zijn! Zeg nooit, nooit; Op 1 januari 2018 gaat de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv) - beter bekend als de sleepwet - in. Zo mogen de Nederlandse geheime diensten met de sleepwet in de hand communicatieverkeer van bijvoorbeeld een hele wijk 3 jaar lang opslaan in de jacht naar verdachte gedragingen. Is dit het begin...? Petje af voor deze auteur. Een origineel verhaal dat met recht onder het genre thriller geplaatst is, is op een duidelijke, huiveringwekkend geloofwaardige manier neergezet. De schrijfstijl, het leesplezier, de plot, originaliteit en spanning zijn top! Ik heb Waanidee graag gelezen en waardeer deze thriller met 4,5/5*

Dit is het tweede boek van Karin Hazendonk dat ik lees. Met haar boek Blun had ze de lezer ingepakt. Zal ik dat met Waanidee ook vinden? Victor Bronckhorst verliest zijn ouders op elfjarige leeftijd zijn ouders. Hierna wordt hij door zijn grootouders in huis genomen. Ondanks het leeftijdsverschil en de sadistische karaktertrekken die zijn opa blijkt te hebben, ontstaat er een hechte band tussen de twee. Opa noemt hem de uitverkorene die een belangrijke taak heeft te vervullen. Bronckhorst ontplooit zich tot een succesvol zakenman, maar de band met zijn grootvader blijft ook na diens dood bestaan. De gesprekken tussen beiden gaan door en ook geeft opa nog regelmatig advies, al speelt dit alles zich nu nog slechts in Victors hoofd af ... Victor ontwikkelt een idee waarmee hij de door opa gegeven taak kan volbrengen. Hij verzamelt een kleine groep mensen om zich heen die hem met hun specifieke kennis van dienst kunnen en zullen zijn. Twee jaar later wordt het land in de greep gehouden door een golf van onverklaarbare sterfgevallen. De chaos is compleet en het land verandert in een puinhoop met overal mensen die op de vlucht slaan. De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Thrillers weten mij altijd te fascineren zeker nu in oktober heb ik extra zin om thrillers te verslinden, maar lang niet alle thrillers zijn goed. Gelukkig is Waanidee wel erg goed. Het eerste wat ik dacht toen ik dit boek uithad was: wat een originele thriller. Het verhaal is zo boeiend en spannend geschreven dat het voor mij niet mogelijk was om te stoppen met lezen. Ik moest per se weten hoe het boek afliep. "Jongen, zei opa, 'ik heb gewacht tot je bijna zestien was. Het wordt tijd dat we serieus over jouw toekomst gaan praten. Over een paar weken zit het eindexamen erop en daarna begint de rest van je leven. Een leven van volwassenheid dient zich aan. Je moet keuzes gaan maken. Beslissingen nemen. Dit is ook de tijd dat ik je wil vertellen dat je een uitverkorene bent.' 'Uitverkorene?' Victor wiebelde ongemakkelijk op de stoel. Dat woord, het klonk zo godsdienstig, terwijl hij zeker wist dat opa nog nooit een kerk aan de binnenkant had gezien. 'Wat bedoel je, opa? ' waagde hij te vragen. Opa leunde met zijn ellebogen op het bureau en drukte de vingertoppen van beide handen tegen elkaar. 'De wereld kent maar een paar uitverkorenen. Mensen die alle capaciteiten bezitten om de wereld te veranderen. Ik zag de wijsheid in je ogen toen je als baby de wereld leerde ontdekken. Vijf jaar geleden was de tijd rijp om je in huis te nemen en te starten met jouw opvoeding.' 'Mijn ouders?'Het ontsnapte uit zijn mond. Een vraag die hij liever niet had gesteld De ondenkbare gedachten kwam in hem op en voedde de twijfel die al langer in zijn hoofd rondspookte. 'Sommige dingen vragen offers', antwoordde opa kort. Voor jouw toekomst zijn die totaal niet significant. Het is mijn verantwoording mijn daden in jouw belang. Victor vroeg niet verder. De blik in de ogen van opa zei hem genoeg. De wetenschap dat zijn opa de hand had gehad in het ongeluk zijn ouders liet een gevoel van berusting door zijn lichaam stromen. Opa had het beste met hem voor en oma hield van hem. Meer dan zijn eigen moeder ooit had gedaan." Sommige auteurs blijven je altijd bij ook al heb je slechts een boek van hun gelezen. Karin Hazendonk is daar een van. Ze weet de lezer te boeien met een interessante en boeiende schrijfstijl. Vanaf de eerste bladzijde zit je helemaal in het verhaal. Mooie griezelige cover heeft het boek. Complimenten aan de vormgever. Ik moest wel even wennen aan de hij-vorm in het boek. Maar daar lees je gauw overheen. Het verhaal is spannend opgebouwd, karakters en verhaallijn zijn erg goed. Karin Hazendonk beschikt over een vlotte pen. Ze neemt de lezer op een intrigerende manier mee in de wereld van Victor. Dit is een heerlijke, boeiende en spannende thriller dat ik met veel plezier heb verslonden. Zeker een aanrader voor iedereen. Ik ben zeker erg benieuwd naar haar volgende boek. Karin Hazendonk (1961) debuteerde in 2013 met het kinderboek Kunnen vissen dromen? Daarna ging ze een stapje verder met Het Duistere Dorp, een fantasy verhaal voor de jeugd. Inmiddels heeft deze schrijfster zeven boeken op haar naam staan waaronder Blun en Handelswaar. Waanidee verscheen vorige maand.

Het verhaal Victor Bronckhorst verliest op elfjarige leeftijd zijn ouders en gaat dan bij zijn grootouders wonen. Er ontstaat, ondanks de sadistische karaktertrekken van zijn opa en een groot leeftijdsverschil, een hechte band tussen opa en Victor. Opa noemt hem de uitverkorene en Victor moet een belangrijke taak gaan vervullen. Victor groeit uit tot een succesvol zakenman en de band tussen zijn opa en hem blijft ook na zijn opa's dood bestaan. Alleen spelen de gesprekken zich af in het hoofd van Victor. Hierdoor ontwikkelt Victor het idee dat hij de taak (die opa hem gegeven heeft) kan vervullen. Victor verzamelt een groepje mensen om zich heen met allemaal kennis van specifieke zaken. Twee jaar later zijn er onverklaarbare sterfgevallen en het land verandert in een puinhoop met mensen die op de vlucht slaan. De chaos is compleet. De geschiedenis lijkt zich te herhalen... Mijn mening Het boek heeft korte hoofdstukken en dit houdt de vaart goed in het boek. De gedachte "het boek moet uit" was een gedachte die vaak bij me opkwam. Vanaf het begin van het verhaal zit je als lezer met vragen. Je hebt geen idee welke kant het verhaal opgaat. De personages worden voorgesteld en Karin weet op wonderlijke wijze een bepaald beeld van elk personage te creëren. Langzaamaan ontwikkel je een voorkeur voor bepaalde personages en leef je nog meer mee met de heftige gebeurtenissen die in het verhaal plaatsvinden. Het is heel lang een raadsel wat de taak en het plan is van Victor. Op meesterlijke wijze kom je erachter en vanaf dat moment gaat het heel snel. Sommige tijdssprongen zijn een beetje ongeloofwaardig, maar doen geen afbreuk aan het verloop van het verhaal. Het verhaal zit goed in elkaar en het plot is erg goed. Tijdens het lezen ging dit boek onder mijn huid zitten en liet het me niet meer los. Het verhaal is zo akelig realistisch en zette me aan het denken over de toekomst. Waanidee van Karin Hazendonk is een akelig realistische thriller met een goed plot.

Victor Bronckhorst is, volgens zijn opa die hem met ijzeren hand opvoedde, uitverkorene om de wereld te redden. In hun overtuiging betekent dat het zuiveren van het menselijke ras. Om dat doel te bereiken, heeft Victor een aantal mensen voor zijn karretje gespannen om een id-chip te ontwikkelen. De chip moet bij iedere Nederlander geïnjecteerd worden. Het wordt aanvankelijk geïntroduceerd als de vervanging van een paspoort, met als grootste voordeel dat fraude met persoonsgegevens niet meer mogelijk is. Niet iedereen is overtuigd van de goede bedoelingen van de id-chip en laat zich daarom vooralsnog niet chippen. Daarom maakt de overheid de chip voor steeds meer handelingen vereist (zoals het tanken van benzine) en volgen er strenge controles om te zien of men gechipt is. Al snel na de introductie van de id-chip blijkt dat Victor snode plannen heeft, waardoor de geschiedenis zich lijkt te herhalen. Maar niet iedereen lijkt overtuigd dat het zo'n vaart zal lopen. Karin Hazendonk weet met Waanidee een prima thriller neer te zetten die beklijft; de fantasie van de schrijfster schurkt akelig dicht tegen de realiteit aan. De spanning zit daardoor niet zozeer in de vraag of de recherche Bronckhorst weet te ontmaskeren en onschadelijk te maken, maar in het toekomstbeeld dat Hazendonk schetst. Een beeld dat ver weg lijkt, maar in theorie morgen al werkelijkheid kan zijn. De geschiedenis bewijst dat zoiets zomaar kan. Het verhaal zet je aan het denken, en daarmee is het meer dan zomaar een spannend verhaaltje. Dat Waanidee beklijft, komt overigens niet alleen door het verhaal zelf, maar zeker ook door het doen en denken van Victor en zijn opa. Deze karakters zijn grondig 'vormgegeven' door de vele flashbacks, waarin de zieke geesten van beiden meer dan duidelijk worden. De vergelijkingen met hun grote voorbeeld zijn sereen ingezet, om de karakters te vormen, maar vooral om de gevaren duidelijk te maken. En om mogelijke scepsis, of dit verhaal werkelijkheid kan worden, weg te nemen. Het verleden wordt gebruikt om mogelijke gevaren in de toekomst te verduidelijken. Het verhaal wordt vanuit vele perspectieven verteld, deze wisselen zich bijna per hoofdstuk af. De vele korte hoofdstukken beginnen wanneer er van perspectief of periode wordt gewisseld met een duidelijke aanduiding, zodat het geen zoekplaatje is voor de lezer. Dit, en de vlotte schrijfstijl van Hazendonk, maken dat Waanidee zich eenvoudig laat lezen. Het einde van het verhaal is enigszins een anticlimax. Zonder veel spreekwoordelijk vuurwerk komt Waanidee tot een einde. Dit voelt in eerste instantie als een teleurstelling, maar zijn het niet vaak ogenschijnlijk kleine toevalligheden die voor grote omwentelingen zorgen? Waanidee is een slim geschreven thriller, met een plot dat akelig dicht tegen de realiteit aanschurkt. Door de verweving van geschiedenis en de huidige technologische mogelijkheden geeft het verhaal stof tot nadenken. Dat, in combinatie met een vlot te lezen schrijfstijl, zorgen ervoor dat Waanidee met kop en schouders boven de grote middenmoot van de thrillers uitstijgt.