‘Waarover men niet spreken kan, daarover moet men zwijgen’ is een van de bekendste uitspraken van Ludwig Wittgenstein (1889-1951) uit zijn eerste periode. Ethiek en religie behoorden toen volgens hem tot de zaken waarover men niet kan spreken. Later dacht hij hier genuanceerder over.
Hoe dan ook, Wittgensteins ideeën worden door veel theologen gebruikt, vooral in Nederland. De hoogste tijd dus voor een boek dat onderzoekt of en hoe Wittgenstein in de theologie toegepast kan worden.

Tim Labron toont aan dat Wittgenstein geen agenda had ten opzichte van religie of atheïsme. Hij wijst op overeenkomsten tussen de filosofie van Wittgenstein en de joodse en vroeg-christelijke theologie en past haar ook toe op theologische kwesties als avondmaal en oecumene.