M: ‘Je moet al bijna bevallen hè? Dat doet píjn!’ Ik: ‘Dat zal wel, fijn dat je me eraan herinnert.’ M: ‘Maar het doet écht pijn hoor!’Ik: ‘Ik weet het, bedankt.’M: ‘Mijn jongste dochter is 12, maar die pijn zal ik nooit meer vergeten.’Ik: ‘Okee.’M: ‘Het is de érgste pijn die er bestaat.’Ik: ‘Hou nu maar op.’M: ‘Ik ben blij dat ik het niet nog een keer hoef te doen.’Ik: ‘Ik ook.’ Wachten op François is het verhaal van één zwangere vrouw. Het is bedoeld voor iedereen die zwanger is en nieuwsgierig naar de ervaringen van een ander. Zonder hysterische adviezen, zonder roze wolken en zonder enge complicaties. Anoek van der Leest (1977) was zwanger in 2010 en beschreef haar ervaringen wekelijks op een blog. Later werd een deel van de verhalen aangepast gepubliceerd als columns in Ouders van Nu. Het resultaat is een bundeling licht ironische verhalen waarin menig zwangere zich zal herkennen. Een bijzonder boek, omdat het zo gewoon is.Wachten op François is een grappg belevingsverhaal over zwangerschap van week 1 t/m week 41.