Judith Kerr beschrijft in Wachten op vrede met droge humor en oog voor detail haar dagelijkse strijd in de 2e wereldoorlog. Anna probeert in een nieuwe stad haar plek te vinden. Vanaf 11 jaar.

Ze luisterden naar het geschreeuw van de bommen die uit de lucht stortten. Een... twee... drie... vier was heel dichtbij... vijf... en zes was gelukkig alweer verder weg.

Anna en haar familie hebben Duitsland jaren geleden achter zich gelaten, maar rust is nog ver weg. In Engeland probeert Anna haar leven weer op te pakken: ze gaat naar school, maakt nieuwe vrienden en past zich aan een vreemd land aan. Ondertussen hangt de oorlog voortdurend in de lucht. Er zijn schuilkelders, nachtelijke bombardementen en volwassenen die zich zorgen maken om wat nog gaat komen.

In Wachten op vrede beschrijft Judith Kerr met warmte en helderheid hoe het is om volwassen te worden in onzekere tijden. Anna probeert met een open blik naar de ontwrichte wereld om haar heen te kijken. Terwijl ze als tiener haar eigen weg zoekt, vindt ze houvast in kleine, alledaagse momenten.

Dit boek is het vervolg op de internationale bestseller Hitler heeft mijn roze konijn gestolen en laat zien hoe het leven verdergaat nadat je alles hebt moeten achterlaten. Een ontroerend en eerlijk verhaal over wachten, hoop en veerkracht in oorlogstijd.