De auteur is in 1941 geboren en was dienstplichtige van de lichting 61-1 (februari 1961). In het voorjaar van 1962 werd hij met zo'n 800 maten met De Waterman naar Nieuw Guinea gestuurd om de vastberadenheid van de Nederlandse regering om Nieuw Guinea naar zelfstandigheid te leiden kracht bij te zetten. Bij aankomst was echter al duidelijk, dat het land aan Indonesië overgedragen zou worden. Daarop volgden negen maanden van ledigheid, wachtend op repatriëring, die de hoofdpersoon in de hoofdstad Hollandia doorbracht. Zijn relaas is exemplarisch voor het leven van de meerderheid van de soldaten, die geen stoere junglegevechten en gevaarlijke patrouilletochten meemaakten en geeft tegelijkertijd een beeld van het doen en laten van een soldaat uit een lang vervlogen tijd, toen de dienstplicht nog bestond.