Het woord 'hermeneutiek' roept verschillende reacties op.
De een is volledig onbekend met het woord, de ander gebruikt het voortdurend. Juist omdat dit begrip zoveel verschillende reacties oproept, wordt nagegaan wat de verschillende betekenissen ervan zijn, vooral met betrekking tot de verhouding tussen filosofische hermeneutiek en hermeneutische filosofie. In deze studie worden deze begrippen aan een nader onderzoek onderworpen.
Zichtbaar wordt gemaakt dat hermeneutiek, juist in de gedaante van de hermeneutische filosofie niet alleen een aanduiding is van een geesteswetenschappelijke methode, maar dat dit woord te maken heeft met een sterk veranderd verstaan van waarheid en werkelijkheid. De werkelijkheid is zelf interpreteerbaar geworden, dat wil zeggen hermeneutisch. Wat is de betekenis daarvan; hoe is dat tot stand gekomen en wat zijn er de gevolgen van?
De grondgedachte die hier ontwikkeld wordt, gaat er van uit dat er een omslag heeft plaatsgevonden die van betekenis is voor de metafysica. Deze omslag behelst implicaties en gevolgen die hebben geleid tot een wijziging van het statuut van de werkelijkheid.