In Wat een geluk onderzoekt Gerry van derLinden sporen uit haar verleden, die zijopnieuw gestalte geeft en tegen het licht vanhet verontrustende heden houdt. Daarbijspaart zij zichzelf en de ander niet. Haargedichten gaan over de liefde, het ouderworden, het onder ogen zien van wat ooit wasen wat blijft. 'Poëzie is een kruisverhoor,' schrijftzij in het titelgedicht. Kenmerkend voor depoëzie van Gerry van der Linden zijn haardirectheid, transparante taalgebruik en absurdehumor.