Waarom zou God mens geworden zijn? Als God al mens kan worden, waarom werd Hij mens? Of zelfs: waarom moest hij mens worden? Deze vragen leven over de hele breedte van de kerk, en ook bij joden en moslims.
De nieuwtestamentische en vroegchristelijke theologie antwoordde: om ons heil. De westerse theologie concentreerde zich op één centraal aspect van dat heil: verlossing van zonde. Maar het besef bleef levend, dat heil meer is dan verzoening en verlossing.
Bij deze vragen gaat het om belangrijke moderne en postmoderne gevoeligheden. Zoals: zijn schuld en ellende de diepste beweegreden voor God om zich te geven aan mensen? En: als God mens werd, waarom hebben we dan zo'n moeite met deze ongehoorde bevestiging van de historische dimensie - waarom vallen we vaak liever terug op een algemene God óf op een privé-God?

Met bijdragen van o.a. H. Veldhuis (Verlichting: moeiten en kansen),
N.W. den Bok (Anselmus, Duns Scotus),
E.P. Meijering (kerkvaders),
G. van den Brink (protestantse theologie),
K.L. Bom (Pascal),
A.J. Plaisier (Barth),
G.H. Labooy (hedendaagse godsdienstfilosofen).