In de bundel Wat telt is van niets gemaakt van Harry Vaandrager druipen klodders rouw op witte tegels, bevredigt de Maas zich aan kaden, eet een beul zijn biefstuk doorbakken, snolt en lilt het ondanks, wil een mes hart zijn, en verzuipen geblufte woorden. Zoals het is Zonder verder iets te willen maakt de wind heel precies je haar door de war. Zo precies, dat je doorgeslagen in stomheid, buiten de tijd, zit uit te blazen. Zoals het hoort, dubbend tussen het is zoals het is, en het is anders dan het is.